Blogs

Topmanager bedankt!

Gister was Trouw wel wat kort door de bocht in mijn optiek om jullie STAR te noemen. (zie artikel: Topmanagers zijn te star voor een groene economie: ‘Ik ben niet zo’n cursustype’)

Want jullie zijn wel degelijk sterren die een aantal dingen voor elkaar hebben gekregen. Jullie hebben knap ons uit economische crisissen gehaald met de ziekelijke business modellen.

Ik wil jullie daarvoor bedanken dat jullie die verantwoordelijkheid hebben genomen voor het creëren van deze sterke economie, voor jullie eindeloze en moedeloze inzet voor het creëren van werkgelegenheid, winst, aandeelhouders tevredenheid, innovatie, continu nieuwe product ontwikkelen. Dat jullie hebben gezorgd dat de consument keuzes genoeg heeft, zodat ze het gevoel hebben dat hun persoonlijk behoefte vervuild kan worden met prachtige producten waarin ze zichzelf herkennen dan wel spiegelen. Ik wil jullie bedanken voor het creëren van een marktvraag zodat wij opeens dachten dat we producten nodig hebben, waarmee we ons allen kunnen verrijken aan externaliteiten en korte geluksmomenten.

Jullie hebben beoefend wat de studies moesten duiden: winstoptimalisatie, de focus op terugverdientijden, het creëren van slimme strategieën zodat organisaties konden groeien en schalen, de concurrentie voorblijven, consumenten analyses en -profielen maken zodat je met je bedrijf de markt kon veroveren!

Zo weet ik nog goed dat ik tijdens mijn studie ook de ‘economische terugverdientijd’ moest berekenen voor bepaalde producten. Hiermee zorgde je dat de klant terugkwam om je volgende product te kopen. Dus je leerde je technische ontwerp aan te passen zodat het kapot ging. Ergens anders leerde ik weer dat het loon gebaseerd is op verantwoordelijkheid. In een tabel was van schoonmaker, buschauffeur, teamleider, pilot tot topmanager duidelijk te zien dat afhankelijk van de hoeveelheid mensen waarvoor jij verantwoordelijk was, je loon hoger was, zodat dat je meer kon verdienen.

Vaak begreep ik de topmanager niet en ik oordeelde over hun. Ik begreep niet hoe zij aan het leiden waren en had het gevoel dat ik zelf (te ver) voor de groene troepen uit liep. Ik dacht, het kan toch nu allemaal al veel groener? Hoezo winst? Waarom niet waarde? Ik heb het geluk gehad een aantal grote topmanagers persoonlijk te mogen ontmoeten en toen begreep ik pas welk speelveld jullie je soms in bevinden. De organisatie en aandeelhouders tevreden houden, verantwoordelijkheden van zo’n grote organisatie, veiligheid en iedereen zijn baan. Hoe lastig het mij lijkt dat je al die belangen in stand moet houden terwijl je een organisatie wil vergroenen.

Maar tijdens al dit verrijken en (terug)verdienen zijn wij vergeten dat het ons ook iets heeft gekost; mensen aan de andere kant van de wereld leven in barre omstandigheden en de constante groei gaat ten kosten van onze aarde en ik denk ook soms van onszelf. Ten kosten van ons natuurlijke bestaan. We debatteren over het redden van het klimaat en marcheren op straat met gele hesjes omdat we ons bedonderd voelen door grote machten.

Dus laten we kijken hoe we deze energie omzetten in nieuwe mogelijkheden en waarbij we kunnen ontdekken welk ander leiderschap er nodig is. In mijn optiek meer gezamenlijk- en persoonlijk leiderschap waarin we de verantwoordelijkheid nemen voor onze arbeid, wereld en onszelf. Er wordt gesproken over een transitie naar een groene economie. Eentje waar we in mijn optiek allemaal aan kunnen verdienen en waar een heleboel leuks in te doen is. Eentje waarin persoonlijke ontwikkeling en echte verbindingen met elkaar een grote rol zullen spelen, wat zorgt voor een oprecht en groeiend geluk.

Het gezamenlijk creëren van generatieve businessmodellen waarbij waardeoptimalisatie voor de natuur en mens het uitgangspunt is en de consument eigen en eindeloze keuzes heeft. Organisatie waarbij je zelf een aandeel hebt, eigen verantwoordelijken en macht. Een echte leider is een leider die het bedrijf begeleid naar een nieuwe economische perspectief: New Economy 2030. Daar kan je vandaag al mee beginnen!

Dan mag het hesje ook weer aan de wilgen en kan de topmanager blijven doen waar die goed in is: grote organisaties en al de belangen managen, een menselijke organisatie die bezig is met de veranderlijk mooie wereld te vertalen naar generatieve producten en zo consumenten ervan te overtuigen deze te gebruiken. Daar hebben ze inderdaad geen cursus voor nodig.